Objawy Aby kolonia została scharakteryzowana jako kolonia dosięgnięta zespołem masowego ginięcia muszą jednocześnie wystąpić 3 niżej wymienione czynniki: obecność zasklepionego czerwiu w opuszczonym ulu (normalnie pszczoły nigdy nie opuściłyby ula, aż do momentu całkowitego wyklucia się czerwia); obecność zapasów pożywienia, zarówno miodu, jak i pyłku: które nie są natychmiast poddawane rabunkowi ze strony innych rodzin pszczelich, które, jeśli zostają zaatakowane przez pasożyty takie jak barciak mniejszy, czy chrząszcz Aethina tumida, to owe ataki są zauważalnie opóźnione; obecność królowej. Jeśli królowej nie ma w ulu, rodzina wyginęła właśnie z tego powodu, co nie jest uznawane jako charakterystyka zjawiska masowego ginięcia pszczół.
Wstępne objawy, które mogą pojawić się przed ostatecznym wymarciem rodziny pszczelej to: zmniejszona opieka pszczół nad czerwiem, zbyt mała liczba robotnic do utrzymania znajdującego się w ulu czerwiu, siła robocza, składająca się głównie z młodych dorosłych pszczół, niechęć pszczół do żerowania na podawanej karmie, takiej jak syrop cukrowy, czy suplementy białka.