Ochrona przyrody Na Wysoczyźnie Polanowskiej rozciąga się znaczna część Parku Krajobrazowego „Dolina Słupi”Weryfikacji i oceny położenia dokonano przy pomocy usługi WMS Regiony fizyczno-geograficzne Polski na podstawie opracowania Jerzego Kondrackiego z 2002 r. „Geografia regionalna Polski” Centralnego Banku Danych Geologicznych i danych geoprzestrzennych dotyczących form ochrony przyrody Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska. W obszarze mezoregionu położone są rezerwaty przyrody (stan na 2017): „Wieleń” – rezerwat florystyczny, „Torfowisko Potoczek”, „Torfowisko Zieliń Miastecki”, „Źródliskowe Torfowisko”, „Mechowiska Czaple”, „Skotawskie Łąki” – rezerwaty torfowiskowe, „Dolina Huczka” – rezerwat leśny, „Rezerwat na rzece Grabowej” – rezerwat faunistyczny, „Jeziora Małe i Duże Sitno” – rezerwat wodny, oprócz tych: „Gniazda orła bielika” i „Gołębia Góra”, których głównego typu ekosystemu nie określono w aktach powołujących. Na wysoczyźnie znajdują się również głazy narzutowe uznane za pomniki przyrody, m.in. „Smocze jajo” w gminie Dębnica Kaszubska.
Uwagi
Przypisy Jerzy Kondracki, Andrzej Richling. Regiony fizycznogeograficzne, skala 1:1500 000. Warszawa: Główny Geodeta Kraju, 1994.
Orzeczenie nr 8/194 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie o uznaniu za pomnik przyrody z dnia 20 października 1971 r.
Kategoria:Pojezierze Zachodniopomorskie