zbiory British Museum thumb|250px|Tzw. „tabliczka Szamasza” - przedstawienie reliefowe ukazujące babilońskiego króla Nabu-apla-iddinę prowadzonego przed oblicze boga Szamasza; znaleziona w Sippar; zbiory British Museum Wykopaliska Wydaje się, iż pierwszy plan i krótki opis stanowiska sporządzili W.B. Selby i J.B. Bewsher ok. roku 1860. Dwadzieścia lat później Hormuzd Rassam działający z ramienia British Museum skoncentrował swe badania na dzielnicy świątynnej, wokół ziguratu, gdzie odkrył ponad 150 pomieszczeń i wiele dużych dziedzińców. Na północny wschód od ziguratu Rassam odkrył część świątyni Szamasza i część sąsiedniej budowli, później przez Waltera Andrae i Juliusa Jordana uważanej za świątynię Aji, małżonki Szamasza. Kolejnymi badaczami, którzy odwiedzili to stanowisko byli W.H. Ward, pierwszy, który odróżnił Sippar od Sippar-Amnanum, ale błędnie identyfikował to ostatnie z Agade, oraz E.A.W. Budge, który przybył tu w poszukiwaniu nowych tabliczek klinowychGasche H., Janssen C., hasło Sippar, w: Meyers E.M. (wyd.), The Oxford..., s. 47-48..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Sippar · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.