Statylia Mesalina (ur. ok. 35 n.e., zm. po 69 n.e.) – cesarzowa rzymska, będąca trzecią (ostatnią) żoną Nerona.
Życiorys Pochodziła ze znakomitego rodu senatorskiego. Jak podaje Swetoniusz, była praprawnuczką Tytusa Statyliusza Taurusa, konsula w 26 p.n.e. i wybitnego dowódcy cesarza AugustaŻywoty cezarów, Nero 35..
Nieznane są imiona jej trzech pierwszych mężów. Czwartym był Marek Juliusz Westynus Attykus, konsul w 65 n.e. i przez pewien czas bliski przyjaciel Nerona. W roku 65 Neron nakazał stracić Westynusa, gdyż jak zauważył Tacyt, „Statilię Messalinę w małżeństwo pojął, choć dobrze wiedział, że wśród jej gachów także Cezar się znajduje”Roczniki XV, 68–69.. Ślub z Neronem odbył się w czerwcu 66 n.e. Jako małżonka cesarza otrzymała tytuł Augusty. W 67 najpewniej towarzyszyła Neronowi w podróży do Grecji.
W czerwcu 68 n.e. przeżyła upadek i samobójstwo Nerona. Jego następcy, wywodzący się z tych samych kręgów arystokracji, oszczędzili jednak ją wraz z majątkiem. Według świadectwa Swetoniusza, miał zamiar ją poślubić cesarz Oton, czemu jednak przeszkodziła jego śmierć, gdy został pokonany przez Witeliusza. Przed samobójstwem napisał list do „wdowy po Neronie (…), polecając jej swe popioły i pamię支ywoty cezarów, Oton 10..