90 Dywizja Piechoty Lekkiej, 90 Lekka Dywizja Afrykańska (niem. 90. leichte Infanterie-Division, 90. leichte Afrika-Division) – jedna z niemieckich dywizji piechoty z czasów II wojny światowej.
Historia Utworzona w listopadzie 1941 w Afryce na bazie Dywizji Afrykańskiej do Zadań Specjalnych (Divisionskommando z.b.V. Afrika) jako 90 Lekka Dywizja Afrykańska (90. leichte Afrika-Division). 1 kwietnia 1942 została przemianowana na 90 Dywizję Piechoty Lekkiej (90. leichte Infanterie-Division). Od 26 lipca 1942 r. jednostka nosiła nazwę 90. Afrika-Division.
Dywizja walczyła w składzie Armii Pancernej Afryka w Libii, pod Al-Alamajn w Egipcie oraz w Tunezji. W maju 1943 dostała się do niewoli, formalnie została rozwiązana miesiąc później. Jako zastępstwo dla niej postanowiono utworzyć 43 Dywizję Grenadierów Pancernych, ostatecznie utworzono jednak 90 Dywizję Grenadierów Pancernych.
Dowódcy dywizji generał major Max Sümmermann (od września do grudnia 1941) generał porucznik Richard Veith (grudzień 1941 - kwiecień 1942) generał wojsk pancernych Ulrich Kleemann (kwiecień - lipiec 1942) generał porucznik Carl-Hans Lungershausen (lipiec - sierpień 1942) generał wojsk pancernych Ulrich Kleemann (sierpień - listopad 1942) generał porucznik Theodor Graf von Sponeck (listopad 1942 - maj 1943)