Wilhelm Liebknecht (ur. 29 marca 1826, zm. 7 sierpnia 1900) – niemiecki socjaldemokrata, jeden z założycieli SPD oraz ojciec późniejszych działaczy lewicowych, Karla i Theodora.
Życiorys Liebknecht urodził się w Gießen jako syn heskiego urzędnika Ludwiga Christiana Liebknechta i Kathariny Liebknecht (z domu Hirsch). W 1832 roku jego rodzice zmarli, od tego czasu wychowywał się u krewnych. W latach 1832–1842 chodził do gimnazjum w Gießen, później studiował filologię, teologię i filozofię w swoim rodzinnym mieście, Berlinie i Marburgu.
Po krótkim okresie, w którym pracował jako nauczyciel w Musterschule Karla Fröbela w Zurychu i jako korespondent Mannheimer Abendzeitung, wziął udział w walkach rewolucyjnych, które miały miejsce w Paryżu w lutym 1848 roku. We wrześniu tego samego roku został aresztowany w Badenii z powodu swego udziału w powstaniu republikańskim będącym jednym z wystąpień w czasie Wiosny Ludów. Po wyjściu z więzienia w maju 1849 roku, został członkiem Badische Volkswehr i adiutantem von Struvego. Walczył w tzw. Reichverfassungskämpfe („wojnie o konstytucję federalną”);