Z sekwencji o swoim imienniku można wnioskować, że znał dobrze legendę o św. Marcinie. Utwory jego nie miały wysokiego poziomu i trwałej wartości literackiej. Zapomniane nie wywarły wpływu na potomnych. Odkryte zostały przez A. Brücknera i opublikowane w 1892 roku oraz w 1964 przez Kowalewicza. Rękopis epitafiów spłonął w Warszawie w roku 1944 i tekst odczytać można jedynie z wydania A. Brücknera w zbiorze Średniowieczna poezja łacińska w Polsce.
Bibliografia Bibliografia Literatury Polskiej – Nowy Korbut, t. 3 Piśmiennictwo Staropolskie, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1965, s. 249
Kategoria:Absolwenci i studenci Akademii Krakowskiej (Polska średniowieczna) Kategoria:Doktorzy dekretów (I Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie urodzeni w Słupcy Kategoria:Pisarze związani z Krakowem Kategoria:Polscy pisarze średniowiecza Kategoria:Polscy poeci nowołacińscy XV wieku