Powstanie i rozwój Rozproszony system sterowania został wprowadzony po raz pierwszy w roku 1975 przez japońską firmę Yokogawa pod nazwą Centum i od tego momentu stał się faktycznym standardem w przemyśle rafineryjnym i chemicznym. W tym samym roku, kilka miesięcy później na rynku pojawił się równolegle stworzony system sterowania amerykańskiej firmy Honeywell. Początkowo działanie systemów rozproszonych skupiało się na precyzyjnej regulacji (np. regulator PID) oraz archiwizacji. Gwałtowny rozwój automatyki, elektroniki i komputeryzacji wymusił na DCS-ach kolejne funkcje, bez których nie wyobrażamy sobie ich pracy: automatyczny dobór nastaw regulatorów (np. AC800M, DeltaV Tune, Loop Scout czy Advant OCS) optymalizacja procesów technologicznych, oparta na sterowaniu zaawansowanym (ang. ) elementy sterowania zaawansowanego jako proste bloki programowe, np.: regulatory „rozmyte” (ang. ) regulacja predykcyjna (ang. , ) regulatory adaptacyjne integracja z siecią informatyczną zakładu (MES → ERP) pozwalająca na generowanie raportów produkcyjnych, czy uzależnienie produkcji od stanów magazynowych itp. (na bazie mechanizmu OPC i Ethernetu) diagnostyka aparatury kontrolno-pomiarowej na bazie protokołów HART i Foundation Fieldbus, m.in. diagnostyka zaworów regulacyjnych (patrz ustawnik pozycyjny), np.