System komunikuje się ze światem zewnętrznym (siecią zakładową) przy pomocy kolejnego serwera. Zarówno magistrala procesowa, jak i magistrala systemowa są redundantne. W przypadku systemów sterowania z architekturą bezserwerową (Centum, DeltaV, Metso DNA, Freelance, Symphony +) producenci konfigurują systemy tak, aby wszystkie stacje były równorzędne, a postój serwera nie wpływał na prowadzenie procesu. W takich rozwiązaniach za archiwizację danych i komunikację ze światem zewnętrznym odpowiadają specjalne komputery zwane stacjami aplikacyjnymi. Niegdyś systemy DCS bazowały na Uniksie (Foxboro, PROCONTROL, Maestro UX) lub własnych systemach operacyjnych (Yokogawa), obecnie standardem oprogramowania systemowego jest Microsoft Windows, jednak niektóre ewoluowały używając obecnie systemu Linux (np. ABB PROCONTROL)
Nowymi trendami w architekturze DCS jest integracja z systemami telekontroli systemów elektroenergetycznych z wykorzystaniem protokołu IEC61850.
Protokoły cyfrowe W stosowanych protokołach cyfrowych widać obecnie dość duży rozwój DCS-ów. Protokoły Europejskie (Profibus, ASi) są rozwijane w znacznym stopniu przez Siemensa i ABB, natomiast Honeywell, Yokogawa czy Emerson stawiają na Foundation Fieldbus.