Władysław Grabowski (ur. 2 sierpnia 1890 w majątku Żadziew, zm. 29 kwietnia 1930 w Poznaniu) – hrabia, pułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Władysław Grabowski urodził się 2 sierpnia 1890 roku w majątku Żadziew, w ówczesnym powiecie święciańskim guberni wileńskiej, w rodzinie Ludwika Konstantego i Marii ze Świętorzeckich. Ukończył szkołę realną Wielkiego Księcia Piotra Oldenburskiego w Petersburgu (7 klas z odznaczeniem) i wstąpił do wojska.
1 września 1909 roku wstąpił do Pawłowskiej Szkoły Wojskowej w Petersburgu. 6 sierpnia 1911 roku został mianowany podporucznikiem Lejbgwardii i subalternem 5. kompanii Pułku Grenadierów Gwardii w Petersburgu. Od 29 lipca 1914 roku był subalternem i dowódcą wywiadowców w polu. 16 listopada tego roku trafił do szpitala w związku z odmrożeniem szyi, rąk i nóg. 30 kwietnia 1915 roku wrócił do macierzystego pułku i objął dowództwo 5. kompanii. W zastępstwie dowodził również II batalionem pułku. 27 czerwca ponownie znalazł się w szpitalu w następstwie doznanej kontuzji głowy i prawej części ciała. 19 lipca 1915 roku został mianowany porucznikiem Lejbgwardii. Od 3 października znów dowodził 5 kompanią i w zastępstwie II batalionem. 29 sierpnia 1916 roku został mianowany sztabskapitanem Lejbgwardii.