był tam pierwszym zawodnikiem portorykańskim, w latach 1928-1929 występował w barwach klubów Cuban Stars i Cuban Giants (Eastern Colored League w Negro League Baseball). Spotykał się nie tylko z segregacją rasową, jego pozycji nie sprzyjała także nieznajomość języka angielskiego.
Po zakończeniu gry w Negro League Navarro grał w Dominikanie i Wenezueli. Po powrocie do Portoryko należał do współtwórców drużyny Leones de Ponce (Lwy Ponce). Przez dwadzieścia lat pozostawał związany z zespołem, początkowo jako zawodnik, potem trener i działacz. Trenował baseball w szkołach publicznych w Ponce, popularyzując tam także koszykówkę i siatkówkę. Pracował również w administracji stadionu sportowego im. Francisco Montanera w Ponce.
We wrześniu 2005 ukończył 100 lat. Od śmierci Silasa Simmonsa w październiku 2006 uważany jest za najstarszego żyjącego gracza Negro League, a zarazem najstarszego baseballistę zawodowego (najstarszym graczem Major League był młodszy o przeszło rok od Navarro Rollie Stiles). Emilio Navarro został wpisany do kilku Hall of Fame, m.in. sportu portorykańskiego (2004).
Linki zewnętrzne sylwetka w baseball-reference.com
Navarro, Emilio Navarro, Emilio Navarro Emilio Navarro, Emilio