Henryk Dembiński (ur. w Irkucku, zm. 12 sierpnia 1941 w Hancewiczach na Polesiu) – polski działacz społeczny, publicysta. Członek KPP i PPS.Leonard Drożdżewicz, Lektura sprzed lat – Henryk Dembiński, „Znad Wilii”, nr 1 (61) z 2015 r., s. 146-149.
Życiorys Studiował filozofię i prawo na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. W czasie studiów w latach 1927–1932 był członkiem Stowarzyszenia Katolickiej Młodzieży Akademickiej „Odrodzenie”, a od 1928 do 1930 także prezesem oddziału wileńskiego. Od 1931 do 1932 był prezesem Stowarzyszenia Bratniej Pomocy na Uniwersytecie Wileńskim.
W latach 1931–1932 publikował w miesięczniku „Żagary” (pisywał tu także Czesław Miłosz). W 1934 został członkiem Związku Lewicy Akademickiej „Front”, a w 1935 Komunistycznego Związku Młodzieży Polski i Komunistycznej Partii Polski. Był założycielem i redaktorem naczelnym pisma „Poprostu” (1935–1936). Współpracował także z „Kartą” (1936). W 1937 wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej.