W 1956 roku, w momencie wybuchu powstania w lotnictwie wojskowym służyło około 28 000 żołnierzy. W jednostkach było ok. 360 samolotów i śmigłowców. Na wyposażeniu były już odrzutowe MiG-15, a do użytku wchodziły MiG-17 i Ił-28. Do momentu wybuchu powstania Węgierskie Siły Powietrzne były najsilniejszymi wojskami lotniczymi w Europie Południowo-Wschodniej. Podczas walk, jakie wybuchły z interweniującymi na Węgrzech wojskami radzieckimi, wzięło udział lotnictwo, usiłujące nie dopuścić do zajęcia swoich baz. Lotnictwo wykorzystywane jednak było do celów rozpoznawczych i transportowych, bez walk w powietrzu, ze sporadycznymi atakami na cele naziemne. Powstanie upadło, a wojska lotnicze poniosły karę za swoją patriotyczną postawę, do końca istnienia Układu Warszawskiego odgrywały mało znaczącą rolę, posiadając niewielką liczbę samolotów. Między innymi, ZSRR odebrał przekazane Węgrom 136 myśliwców odrzutowych MiG-15 i MiG-17. W latach 60. XX wieku pojawiły się pierwsze MiG-21, a w 1979 roku MiG-23. Na początku lat 80. przybyły szturmowe śmigłowce Mi-24 stacjonujące w miastach Veszprém i Szolnok i samoloty Su-22. Pozostałą część statków powietrznych węgierskiego lotnictwa wojskowego stanowiły śmigłowce Mi-2 oraz samoloty transportowe An-24, An-26, Let L-410 Turbolet i śmigłowce Mi-8.