Zanim jednak doszło do powołania stosownego towarzystwa akcyjnego, swe plany (w wielu punktach zbieżne z propozycjami Lelewela) przedłożył inżynier Richard La Nicca i w końcu to on pokierował tym wielkim dziełem wodnym.
Lelewel zajmował się później regulacją biegów innych rzek, projektował liczne drogi, mosty, kanały i śluzy. M.in. zbudował kanał łączący jeziora Thun i Brienz w Interlaken, śluzę na rzece Aare koło Berna i murowany most na rzece Kander. Zaprojektował również kamienny most drogowy (Tiefenaubrücke) przez Aare poniżej Berna, zbudowany już po jego śmierci (w 1850 r.) i nazwany jego imieniemOrłowski Bolesław: Emigracyjne kariery polskich inżynierów, w: „Mówią wieki” nr 5/2017 (688), s. 78.. Przebudowywał drogi z Berna do Lucerny i do Bazylei. Opracowywał projekty urbanistyczne rozwoju Berna. W ciągu kilkunastu lat zorganizował w nowoczesny sposób służby inżynierskie w kantonie berneńskim. Zatrudnił w nich wielu Polaków, m.in. wybitnego później inżyniera i kartografa Aleksandra Stryjeńskiego. Przy swoim biurze zorganizował kursy techniczne dla młodzieży.
Zajmował się później także malarstwem (był uczniem Zygmunta Vogla, tworzył głównie akwarelowe pejzaże) i litografią. W 1843 r. odwiedził w Brukseli swego brata Joachima.
Przypisy