Podczas drugiej wojny kaszmirskiej, przewaga wyszkolenia pilotów indyjskich oraz skuteczna taktyka umożliwiły zestrzelenie siedmiu pakistańskich F-86 Sabre i w konsekwencji nadanie mu przydomku Rzeźnika Sabre’ów lub Zabójcy Sabre’ów.
Szkolno-treningowy Gnat T.1 rzuty|mały Mimo braku zainteresowania strony brytyjskiej Gnatem jako samolotem bojowym, wytwórnia Follanda zaproponowała jego dwumiejscową wersję szkolną Fo-144. RAF podchwyciły ideę samolotu do szkolenia pilotów, zamawiając w 1958 partię informacyjną 14 egzemplarzy maszyn oznaczonych jako Gnat T.1. Pierwszy samolot tego typu został oblatany 31 sierpnia 1959.
Gnat T.1 został pozbawiony uzbrojenia strzeleckiego, ale pozostawiono podskrzydłowe węzły do podwieszenia uzbrojenia. Napęd samolotu stanowił silnik Bristol Orpheus 4-100 o ciągu 18,8 kN. Zmiany konstrukcyjne obejmowały większą część ogonową, powiększone skrzydła z wewnętrznymi zbiornikami paliwa i o powierzchni zwiększonej o 40% w stosunku do wersji bojowej Gnata. Zamiast klapolotek zastosowano osobne klapy i lotki. RAF zaakceptowały nową wersję samolotu i rozszerzyły zamówienie o 91 maszyn (łącznie z partią informacyjną 105 maszyn).