Czasami mogą także urodzić się z wrodzoną malarią.
Wyróżnia się trzy postacie malarii tropikalnej:
mózgowa – zatory naczyń włosowatych w mózgu, hipoglikemia oraz zaburzony metabolizm neuroprzekaźników objawiają się zaburzeniami świadomości, drgawkami i śpiączką; biegunkowa – przypomina cholerę lub dyzenterię (czerwonkę); krwotoczna.
U osób z obniżonym poziomem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD) w erytrocytach, jak również u chorych na niedokrwistość sierpowatą malaria rozwija się rzadko.
Pomimo prowadzenia wielu akcji profilaktycznych, w ostatnich latach w wielu krajach Afryki i Ameryki Południowej panuje trend wzrostowy występowania malarii wywoływanej przez ten gatunek. Co więcej, w niektórych regionach zarodźce te mogą być odporne na poszczególne leki (np. chlorchina, pirymetamina, chinina, prymachina, a w również na artemizyniny). Niektóre szczepy P.