Tekst ukazał się w setną rocznicę publikacji encykliki Providentissimus Deus Leona XIII (18 listopada 1893 r.) oraz pięćdziesiątą encykliki Divino afflante Spiritu Piusa XII (30 września 1943) – dwóch najważniejszych wczesnych dokumentów Magisterium Kościoła na temat katolickiej hermeneutyki biblijnej. Dokument Komisji opisał najpierw współczesne metody czytania i interpretowania Pisma Świętego. Następnie omówił teoretyczne kryteria interpretacji tekstu natchnionego oraz ukazał aspekty charakterystyczne dla katolickiej interpretacji Biblii w kontekście relacji z innymi dyscyplinami teologicznymi. W ostatnim rozdziale przedstawił zasady, jakim należy się kierować w odczytywaniu znaczenia Słowa Bożego w codziennosci oraz ukazał rolę Biblii w życiu współczesnego Kościoła. Papież Benedykt XVI, w przedmiowie do pierwszego tomu swej książki Jezus z Nazaretu (30 września 2006 r.) odwołał się do tego dokumentu ukazując ważność jego przesłania dla jego własnej pracy nad przygotowaniem książki.