Po przejściu w 1912 zapalenia mózgu, wycofał się z szerszej działalności politycznej. Po rozłamie w PSL w 1913 opowiedział się za Polskim Stronnictwem Ludowym – Lewicą, gdzie był następnie członkiem Rady Naczelnej. Wspierał działalność wielu polskich instytucji naukowych i oświatowych. Członek Komitetu Budowy Pomnika Grunwaldzkiego w Krakowie, wspierał materialnie Bibliotekę Polonijną w Windsorze w Kanadzie i Muzeum Polskie w Rapperswilu, od 1902 był członkiem honorowym Towarzystwa MuzeumSprawozdanie z Zarządu Muzeum Narodowego Polskiego w Rapperswilu. 1909 R.40, s. 11..
Po I wojnie przeniósł się w 1918 do nowo zakupionej resztówki majątku Jaworznik w pow. Zawiercie, gdzie mieszkał do końca życia. Został pochowany na cmentarzu w Żarkach.
Życie prywatne Urodzony w zamożnej rodzinie chłopskiej, był synem Franciszka i Katarzyny z Migdałów. W 1889 ożenił się z Barbarą z domu Spieszną, Mieli siedmiu synów (m.in. Stanisława, Michała i Jakuba) oraz dwie córki (m.in. Ewę).
Przypisy