Rozporządzenie to przyznało niewidomym pieszym ochronę i pierwszeństwo przechodzenia przez jezdnię podczas używania białej laski.
Białą laskę udoskonalił specjalista do spraw rehabilitacji weteranów II wojny światowej, Richard E. Hoover, w szpitalu wojskowym w Valley Forge. W 1944 roku wziął laskę Peoria Lions Club (pierwotnie wykonaną z drewna) i przez tydzień chodził po szpitalu z zawiązanymi oczami. W tym czasie opracował to, co jest obecnie standardową metodą treningu białej laski, czyli metodą Hoovera. Obecnie nazywany jest „ojcem techniki lekkiej białej laski”. Podstawowa technika polega na uderzaniu laską o podłoże od środka ciała do przodu i do tyłu przed stopami. Laska powinna być uderzana przed tylną stopą, gdy dana osoba stawia kroki. Hoover zanim nauczył innych rehabilitantów swojej nowej techniki, miał specjalne zlecenie na wykonanie lekkich, białych lasek dla weteranów europejskiego teatru działań wojennych.
6 października 1964 roku podpisano wspólną rezolucję Kongresu, HR 753, upoważniającą Prezydenta Stanów Zjednoczonych do proklamowania 15 października „Dniem Bezpiecznej Białej Laski” (od 1970 roku Międzynarodowy Dzień Białej Laski). Prezydent Lyndon B.