Pierwszy medal wywalczyła na igrzyskach olimpijskich w Albertville w 1992 roku, gdzie wspólnie z Corinne Niogret i Anne Briand zwyciężyła w sztafecie. Był to debiut tej konkurencji w programie olimpijskim, Francuzki zostały więc pierwszymi w historii mistrzyniami olimpijskimi w sztafecie. Briand zajęła tam też 24. miejsce w sprincie i czwarte miejsce w biegu indywidualnym, przegrywając walkę o medal z Kanadyjką Myriam Bédard o 6,3 sekundy. Na rozgrywanych dwa lata później igrzyskach w Lillehammer wywalczyła brązowy medal w sztafecie, startując z Niogret, Briand i Delphyne Burlet. Zajęła też dwudzieste miejsce w sprincie i biegu indywidualnym.
W 1993 roku wystąpiła na mistrzostwach świata w Borowcu, gdzie razem z Niogret, Burlet i Briand zdobyła srebrny medal w sztafecie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Canmore reprezentacja Francji w składzie: Emmanuelle Claret, Nathalie Beausire, Corinne Niogret i Véronique Claudel była trzecia w biegu drużynowym. Ostatnie medale zdobyła podczas mistrzostw świata w Anterselvie w 1995 roku. Najpierw zdobyła brązowy medal w biegu drużynowym (skład: Corinne Niogret, Véronique Claudel, Florence Baverel i Anne Briand). Następnie wspólnie z Emmanuelle Claret, Anne Briand i Corinne Niogret zajęła drugie miejsce w sztafecie.