Za jego kadencji zainicjowano inwestycje komunalne wokół jezior w granicach miasta, co umożliwiło rozwój m.in. Dajtek, Likus i Gutkowa – dzielnic miasta powstałych z przyłączonych okolicznych wsi. Zorganizowano też m.in. po raz pierwszy zabawę sylwestrową pod ratuszem, Międzynarodowe Otwarte Mistrzostwa Polski w Tańcu Towarzyskim, Spotkania Teatralne i Międzynarodowy Festiwal Jazzowy. Józef Grzegorczyk zainicjował powszechną naukę pływania w olsztyńskich szkołach podstawowych. Pełnił funkcję prezesa Stomilu Olsztyn. Jego kadencja dobiegła końca 20 lipca 1994, kiedy to po wyborach samorządowych na prezydenckim fotelu zasiadł Andrzej Ryński. Do maja 1996 Józef Grzegorczyk był ponownie wiceprezydentem Olsztyna, a w latach 2000–2006 wiceprzewodniczącym Rady Nadzorczej olsztyńskiej spółdzielni „Kormoran”„Gazeta Olsztyńska”, nr 171, 25 lipca 2019, s. 17 (nekrolog)..
W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy Bezpartyjnego Bloku Wspierania Reform.
Był żonaty z Marią Neugebauer. Od schyłku lat 90. ciężko chorował. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Olsztynie przy ulicy Poprzecznej w Kwaterze Zasłużonych.
W 2003 został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi..
Przypisy
Bibliografia Jerzy Sikorski, Józef Grzegorczyk, „Gazeta Olsztyńska”, nr 171, 25 lipca 2019, s.