Po wygaśnięciu patentów na oryginalny granatnik, własne wersje granatnika zaczęły być wytwarzane także przez firmy dawniej powiązane z Milkorem – Rippel Effect z RPA (dawniej Milkor Marketing) i AAMI-W z USA (która wykupiła oddział Milkor USA, a wcześniej była producentem tych granatników dla armii USA na zlecenie Milkora).
W 2004 roku pojawiły się nowe wersje MGL Mk-IS (MGL-105)i MGL Mk-IL (MGL-140). Miały one szkielety wykonane nie ze stopu lekkiego, ale ze stali, a różniły się od siebie długością komór bębna nabojowego. MGL Mk-IS miał komory długości 105 mm, podobnie jak wcześniejsze wersje granatnika MGL, i może wystrzeliwać naboje odłamkowe o typowej długości. MGL Mk-IL ma komory bębna o długości 140 mm i może dzięki temu wystrzeliwać także naboje o większej długości (oświetlające, dymne itp.). Obie wersje mają lufy otoczone zestawem szyn montażowych W październiku 2005 roku MGL-140 został przyjęty do uzbrojenia United States Marine Corps. Zamówiono 9000 granatników tego typu, wprowadzonych do uzbrojenia jako M32 MGL.
Opis Milkor MGL jest bronią półautomatyczną, rewolwerową. Głównym elementem broni jest stalowa rama, do której przymocowany jest bęben rewolwerowy.