Liutprand i Focjusz Liutprand z Cremony, który w 949 oraz 968 posłował na dwór bizantyński, stwierdza, że termin "Ruś" oznaczał Normanów i był ich drugą nazwą: Rusios, quos alio nos nomine Nordmannos apellamus [...]; Graeci vocant [...] Rusios, nos vero a positione loci nominamus Nordmannos.
W źródłach arabskich z IX wieku Rusowie pojawiają się kilkakrotnie jako kupcy w chazarskim Itilcie i w Konstantynopolu handlujący niewolnikami i futrami. W roku 860 nastąpił pierwszy atak Rusów na Konstantynopol, Rusowie spalili przedmieścia, ale atak zakończył się klęską. Patriarcha Focjusz kilka lat później pisał, że Rusowie po tej porażce stali się przyjaciółmi Cesarstwa i przyjęli chrześcijaństwo. Nie potwierdzają tego żadne inne źródła, Rusowie jeszcze długo będą poganami, więc jeśli takie nawrócenie rzeczywiście nastąpiło, to musiało być krótkotrwałe.
Jeden czy dwa kaganaty Biorąc pod uwagę, że mamy pewność obecności Rusów zarówno nad Ilmenem, jak i w Kijowie w IX wieku przed datami wymienionymi w Powieści minionych lat, powstaje pytanie, czy Nestor pomylił się o kilkadziesiąt lat, czy też przed przybyciem Ruryka istniało już inne państwo ruskie, o którym autor kroniki nie wiedział lub z powodów politycznych nie chciał wspominać (ewentualnie wzmianki o nim usunięto).