thumb|250px|Wnętrze kościoła Łaski Bożej
Kościół Łaski Bożej w Poznaniu – kościół ewangelicko-augsburski przy ul. Obozowej 5.
Historia Po II wojnie światowej liczba luteran w Poznaniu znacznie zmalała w porównaniu z okresem przedwojennym, a większość ich świątyń została przejęta przez katolików. W dniu 5 marca 1946 polska parafia ewangelicka, założona w 1920 r. i do 1939 korzystająca z kościoła staroluterskiego przy ul. Ogrodowej, odzyskała od władz miejskich i zaadaptowała na swoje potrzeby neogotycką kaplicę cmentarną przy ul. Grunwaldzkiej. W 2002 roku ruszyła budowa nowej świątyni oraz kompleksu parafialnego obejmującego stację diakonii, pastorówkę, ośrodek administracji parafialnej oraz pokoje mieszkalne i gościnne. W 2003 roku rozpoczęto odprawiać w kościele nabożeństwa, a prace ukończono w 2004 roku.
Autorami projektu byli Lechosław Czernik i Grażyna Czernik oraz Iwona Całus ze Szczecina. Wystrój natomiast zaprojektował prof. Władysław Wróblewski (ASP Poznań).
Architektura Kościół wzniesiono na planie prostokąta do którego przylega od północy aneks, zaś od wschodu węższe prezbiterium na planie prostokąta. Nad wejściem, od zachodu, góruje dzwonnica z trzema dzwonami.