Jednakże centralnym punktem programu był bardzo silny, wręcz histeryczny, antysemityzm. Arnold Leese był zwolennikiem teorii spiskowej, że Żydzi dążą do zniszczenia Imperium Brytyjskiego. Nawiązał kontakty z jednym z głównych ideologów nazizmu Juliusem Streicherem. W 1936 r. został nawet aresztowany i skazany na grzywnę, a następnie 6 miesięcy więzienia za oskarżanie Żydów o mordy rytualne. Swoich przeciwników z innych faszystowskich ugrupowań oskarżał o uleganie żydowskim wpływom, np. Oswalda Mosleya, przywódcę Brytyjskiej Unii Faszystów (BUF), nazywał „koszernym faszystą”. Od 1937 r. prowadził kampanię na rzecz pokoju z III Rzeszą. Pod koniec lat 30. IFL coraz bardziej traciło wpływy. Wielu jego członków odeszło do konkurencyjnego BUF. Po wybuchu wojny z Niemcami 3 września 1939 r., A. Leese został po pewnym czasie – podobnie jak inni członkowie ugrupowań faszystowskich – prewencyjnie internowany.
Przypisy
Kategoria:Faszystowskie partie i ugrupowania Kategoria:Wielka Brytania w XX wieku Kategoria:Brytyjskie skrajnie prawicowe partie polityczne