Bitwa pod Lützen, zwana też bitwą pod Großgörschen – starcie zbrojne, które miało miejsce w trakcie kampanii saskiej 2 maja 1813 roku. Głównodowodzący wojskami rosyjsko-pruskimi Piotr Wittgenstein wydał bitwę prawemu skrzydłu wojsk Napoleona. Po dniu ciężkich walk siły sojuszników wycofały się.
Przygotowania Po powrocie z zakończonej klęską wyprawy rosyjskiej 1812 roku, Napoleon rozpoczął pospieszne formowanie nowej armii. Bez załóg twierdz Księstwa Warszawskiego liczyła ona 250 tys. ludzi. Jej skład wyglądał następująco: Armia Menu (100 tys.) – główne siły, dowodzone przez Napoleona gwardia III korpus (Michel Ney) VI korpus (Auguste Marmont) Armia włoska (45 tys.) – dowodzona przez Eugeniusza de Beauharnais IV korpus (Henri Bertrand) XII korpus (Nicolas Oudinot) Armia Łaby (60 tys.) – siły osłonowe V korpus (Jacques Lauriston) XI korpus (Etienne Macdonald) Oprócz tego: II korpus (Claude Victor-Perrin) I korpus (Louis Nicolas Davout) Załogi Gdańska, Modlina, Zamościa, 14-tysięczna armia księcia Poniatowskiego i 4 tysiące ludzi pod komendą Dąbrowskiego – razem 35 tys. Polaków
Siły te składały się głównie ze świeżo powołanych i niedoświadczonych żołnierzy.