Wasyl Andrijowycz Symonenko (ukr. Васи́ль Андрі́йович Симоне́нко, ur. 8 stycznia 1935 w Bijiwcach, zm. 14 grudnia 1963 w Czerkasach) – ukraiński poeta, dziennikarz, działacz ukraińskiego ruchu oporu.
Życiorys Pochodzi z kołchozowej rodziny. Po zakończeniu szkoły średniej, w latach 1952–1957 zaczął studiować dziennikarstwo na Uniwersytecie Kijowskim. Od 1957 roku pracował w Czerkasach jako dziennikarz w redakcjach gazet, m.in. w dziale kulturalnym gazety „Czerkaśka Prawda” („Черкаська правда”), od 1960 kierował działem propagandy gazety „Mołod Czerkaszczyny” („Молодь Черкащини”), jako korespondent – „Robitnycza hazeta” („Робітнича газета”).
Twórczość Wiersze zaczął pisać w latach studenckich, ale niechętnie oddawał je do druku ze względu na sowiecką cenzurę. Za jego życia ukazał się tylko debiutancki tom wierszy Tysza i hrim (1962) oraz bajka Car Plaksij i Loskoton (1963). W tych latach dużą popularność zdobyły wiersze Symonenko. Ich tematem jest satyra sowieckiego ustroju (Hekroloh kukurudzianomu kaczanowi, Zlodij, Sud, Baljada pro zajszloho czolowika), przedstawiał obraz trudnego życia w Związku Radzieckim, szczególnie mieszkańców wsi (Duma pro szczastja, Odynoka matir), opisywał okrucieństwa sowieckiego despotyzmu (Brama, Granitni obelisky, jak meduzy).