mały|Ca.3 w locie mały|Ca.3 Mod. (Ca.36) USAF Museum, Dayton Caproni Ca.1 / Ca.2 / Ca.3 – seria włoskich ciężkich bombowców z okresu I wojny światowej. Poszczególne modele różniły się silnikami, najliczniejszą wersją był Ca.3. Znane są również pod oznaczeniami Ca. 32 / 33 / 36.
Powstanie i wersje Włochy, jako pierwsze państwo obok Rosji, jeszcze przed wybuchem I wojny światowej przystąpiły do rozwijania ciężkiego lotnictwa bombowego, wyposażonego w samoloty mogące przenieść więcej ładunku bojowego niż stosowane wówczas lekkie jednosilnikowe bombowce. Konstrukcją włoskich ciężkich bombowców zajmował się inż. Giovanni Caproni, w wykupionych przez wojsko jego dawnych zakładach w Vizzola Ticino, przy poparciu Giulio Douheta ze strony armii. Jeszcze przed wybuchem wojny, pod koniec 1913 roku powstał wstępny projekt ciężkiego bombowca. Był to samolot dwupłatowy, zbudowany w oryginalnym układzie trzysilnikowym z dwiema belkami ogonowymi. Jeden silnik znajdował się na końcu centralnej gondoli załogi i napędzał śmigło pchające, a dwa silniki napędzały śmigła ciągnące, znajdujące się z przodu belek ogonowych. Układ ten stał się znakiem charakterystycznym wszystkich bombowców Caproni z okresu I wojny światowej. 29 grudnia 1914 wojsko zamówiło pierwsze 12 bombowców.