Wykazano również związek między wystąpieniem schorzenia a zakażeniami skórnymi (Demodex foliculorum wywołującym stan zapalny wokół mieszka włosowego oraz Helicobacter pylori nasilającym wykwity skórne)C. Vincent. Trądzik różowaty – aktualne poglądy na etiopatogenezę. Dermatologia Estetyczna 2009, nr 6, s. 476..
Obraz kliniczny W przebiegu trądziku różowatego wyróżnia się zmiany: rumieniowe – początkowy etap choroby charakteryzujący się występowaniem przemijającego zaczerwienienia twarzy; grudkowe i krostkowe – najbardziej zróżnicowany morfologicznie okres choroby, w którym występuje przetrwały rumień, okresowo pojawiają się zmiany grudkowe i krostkowe oraz mogą powstawać teleangiektazje; przerostowe – zaawansowane stadium schorzenia, gdzie w obrazie klinicznym dominują zmiany w postaci przerosłych gruczołów łojowych – zapalne guzy i naciekiA. Czarnecka, J. Tymicka, Trądzik różowaty — postacie kliniczne i leczenie. Postępy Dermatologii i Allergologii 2005, nr 3, s. 156–160.. Objawom głównym może towarzyszyć świąd i pieczenie skóry. Trądzik różowaty najczęściej zajmuje centralne części twarzy – czoło, nos, policzki i brodę.