Wyposażenie elektryczne pierwszego prototypu, zbudowanego w 1959 r., było praktycznie identyczne z poprzednim typem 8Tr. W drugim prototypie zamontowano już zmodyfikowane silniki trakcyjne. W trolejbusach 9Tr zastosowano rozruch oporowy, który jednak cechował się dużymi stratami energii elektrycznej. Na początku lat 70. XX wieku opracowano nowy, bardziej energooszczędny rozruch tyrystorowy (prototyp 9TrBKR, inne oznaczenie 9TrT), który montowano od 1979 r. (trolejbusy oznaczone jako 9TrHT).
Składy podwójne Szczególną cechą eksploatacji trolejbusów 9Tr było łączenie ich w składy podwójne od 1968 r., którego dokonywano w miastach Związku Radzieckiego. Planowano produkcję takich składów w fabryce pod oznaczeniem Škoda 12Tr, ale tych planów nie udało się zrealizować. Ogółem w miastach ZSRR utworzono 483 składy podwójne z trolejbusów 9Tr.