SS Czeluskin (ros. Челюскин) – parowiec o wyporności 7500 ton wybudowany w Danii w 1933 roku i zakupiony przez Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. Nazwany na cześć Siemiona Iwanowicza Czeluskina – badacza polarnego.
10 sierpnia 1933 r. wyszedł w rejs z dwudziestodniowym opóźnieniem z Murmańska do Władywostoku przez tzw. Przejście Północno-Wschodnie. Miał przejść tę trasę w asyście lodołamacza Krasin bez zawijania do portów. Szefem ekspedycji był geofizyk Otto J. Szmidt, kapitanem statku W. I. Woronin, resztę 110 uczestników rejsu stanowiła załoga oraz naukowcy i ich rodziny.
Podczas planowania wyprawy popełniono wiele błędów. Statek rozpoczął podróż, mimo iż nie był przystosowany do żeglugi na częściowo zamarzniętych akwenach. Rejsu nie odwołano pomimo znacznego opóźnienia. Innym zaniedbaniem było zezwolenie na kontynuowanie ekspedycji po awarii, do której doszło w cieśninie Matoczkin Szar, gdzie parowiec uszkodził dziób.