underplating), część migruje w głębsze rejony strefy granicznej i powraca w zmienionej pod wpływem temperatury i ciśnienia formie, część wreszcie zostaje zrzucona bezpośrednio na pryzmę akrecyjną.
Inne zjawiska Płyta litosferyczna pogrążająca się w strefie subdukcji poddana jest różnorakim napięciom, przede wszystkim przeginanie się jej w kierunku wnętrza ziemi powoduje rozciąganie powierzchni i powstawanie licznych zrębów i rowów. W tych drugich gromadzą się szczególnie duże ilości osadów, co ułatwia ich pochłonięcie w strefach subdukcji. Popękana powierzchnia dna oceanicznego jest więc czynnikiem utrudniającym powstawanie wyraźnych pryzm akrecyjnych.
Region leżący między pryzmą akrecyjną a łukiem wulkanicznym nosi miano basenu przedłukowego; gromadzą się w nim sedymenty pochodzące z obu tych wypiętrzeń - skały wulkanoklastyczne łuku oraz drobniejsze skały okruchowe powstałe z erozji materiału pryzmy akrecyjnej. Wewnątrz samej pryzmy mogą też występować pierwotne lub wtórne obniżenia, będące ośrodkiem osadzania się drobnego materiału klastycznego - baseny akrecyjne.
Bibliografia R. Dadlez, W. Jaroszewski: Tektonika, Warszawa 1994.
Kategoria:Struktury geologiczne