11 Żydów pochowano na cmentarzu żydowskim w Warszawie.

Zbrodnia w Wawrze była jedną z pierwszych masowych zbrodni na ludności cywilnej Warszawy i okolic oraz w Generalnym Gubernatorstwie. W reakcji na to wydarzenie polskie podziemie utworzyło konspiracyjną młodzieżową Organizację Małego Sabotażu „Wawer”, związaną z organizacją harcerską Szare Szeregi, która liczyła 500 członków i wykonała w latach 1940–1945 około 170 akcji przeciwko okupacyjnym siłom niemieckim.

Osądzenie sprawców Po wojnie sądy polskie osądziły współodpowiedzialnych za zbrodnię w Wawrze. Podczas trzeciego procesu Najwyższy Trybunał Narodowy skazał Maxa Daume wyrokiem z dnia 3 marca 1947 na karę śmierci. Friedrich Wilhelm Wenzel otrzymał karę śmierci wyrokiem Sądu Wojewódzkiego dla miasta stołecznego Warszawy w 1951.

Upamiętnienie W miejscu egzekucji, przy ulicy 27 grudnia w Wawrze, urządzono pomnik-cmentarz symboliczny ku czci ofiar egzekucji według projektu Ewy Śliwińskiej. Podobny monument wystawiono także na Cmentarzu Ofiar II Wojny Światowej przy ulicy Kościuszkowców, gdzie spoczywają ofiary Zbrodni w Wawrze.