pod koniec 1934 r. liczył już ok. 120 tys. członków. W sierpniu 1934 r. odbył się w Dublinie uroczysty przemarsz ok. 20 tys. członków ruchu w celu uczczenia poległych w walkach o niepodległość kraju, który zakończył się przed budynkiem parlamentu. Stało się to pretekstem dla władz państwowych do zdelegalizowania Błękitnych Koszul z obawy przed przewrotem faszystowskim. Na byłych członków posypały się różnego rodzaju represje, a nielegalne demonstracje były brutalnie rozpędzane, np. w 1935 r. w mieście Cork policja otworzyła ogień do nieuzbrojonych działaczy ruchu, zabijając 1 osobę.
Na miejsce Ruchu Błękitnych Koszul E. O’Duffy powołał organizację Młoda Irlandia (Young Ireland), też zdelegalizowaną, podobnie jak następna – Liga Młodych (League of Youth); ostatecznie utworzona została Zjednoczona Partia Irlandzka Fine Gael (United Ireland Party of the Fine Gael). Po jej opuszczeniu przez E. O’Duffy’ego wielu b. członków Błękitnych Koszul wstąpiło do nowego ugrupowania pod nazwą Narodowa Partia Korporacyjna, a następnie wyruszyło w szeregach Brygady Irlandzkiej do Hiszpanii, aby walczyć po stronie gen. Francisco Franco z republikanami.
Przypisy
Linki zewnętrzne Historia Ruchu Błękitnych Koszul (jęz. angielski)
Kategoria:Irlandia w XX wieku Kategoria:Organizacje weteranów Kategoria:Faszystowskie partie i ugrupowania Kategoria:Skrajna prawica w Irlandii