Ukształtowanie powierzchni Większą część terytorium zajmują południowe stoki głównego grzbietu Kaukazu (ważniejsze przełęcze: Kłuchorska i Maruchska) oraz jego odgałęzienia: na północnym zachodzie Góry Gagryjskie, w centrum Góry Bzypijskie i Góry Abchaskie, na południowym wschodzie Góry Kodorskie). Najwyższy szczyt Dombaj-Ulgen (4046 m n.p.m.). W północnej części krainy góry dochodzą bezpośrednio do urwistych brzegów Morza Czarnego – często występują tutaj nadmorskie osuwiska. Bardziej na południe, począwszy od rzeki Kodori, przecinającej Wąwóz Kodori, wzdłuż wybrzeża, rozciąga się stopniowo rozszerzający się ku południowemu wschodowi fragment Niziny Kolchidzkiej. Od gór jest on oddzielony strefą przedgórzy. W znacznej części kraju szeroko rozwinięte zjawiska krasowe; największe jaskinie: Nowoatońska, Pantiuchina, Śnieżna. W Abchazji, w rejonie masywu Arabika, znajduje się aktualnie najgłębsza jaskinia świata j. Woronia-Krubera – 2160 m głębokości.
Budowa geologiczna i zasoby mineralne Kaukaz jest fałdowym górotworem alpejskim o skomplikowanej budowie geologicznej.
Góry Gagryjskie oraz Góry Bzypijskie zbudowane są głównie z wapieni. Występują zjawiska krasoweГагрский хребет (ros.). Большая Советская Энциклопедия.