Mieczysław Sierkuczewski herbu Lubicz (ur. w Machirówce, zm. 1940 w Charkowie) – oficer Marynarki Wojennej Wojska Polskiego w stopniu kapitana marynarki, dowódca I dywizjonu bojowego Flotylli Rzecznej Marynarki Wojennej, uczestnik kampanii wrześniowej, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się na obszarze powiatu dziśnieńskiego w guberni wileńskiej. Był synem Mateusza i Julii z domu Tołłoczko. W trakcie I wojny światowej służył w rosyjskiej marynarce wojennej. W 1919 roku wstąpił do Armii Polskiej we Francji gen. J. Hallera.
Ukończył Kurs Dowódców Batalionów w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. Służył w 3 pułku artylerii ciężkiej i 18 pułku artylerii ciężkiej. W 1920 roku przydzielony do Marynarki Wojennej. Zgodnie z rozkazem szefa Departamentu dla Spraw Morskich kontradm. Kazimierza Porębskiego otrzymał stopień podporucznika marynarki w korpusie rzeczno-brzegowym, następnie został zweryfikowany jako porucznik marynarki ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku. Początkowo służył we Flotylli Wiślanej (wojna polsko-bolszewicka) na motorówkach, do 19 sierpnia 1921 roku był dowódcą Zespołu Motorówek. W 1923 roku został komendantem statku minowego „Generał Sosnkowski” w dywizjonie monitorów Floty Wiślanej, a w 1924 roku komendantem statku sztabowego „Admirał Sierpinek”.