Mniejsze szkoły sokratyczne – szkoły filozofii greckiej założone przez uczniów Sokratesa (tzw. sokratyków mniejszych).
Nazwa ta ma je odróżnić platonizmu i jego kontynuacji w postaci arystotelizmu, również czerpiących z nauk Sokratesa, lecz którym przypisuje się większe znaczenie. Sokratycy mniejsi zajmowali się głównie zagadnieniami etycznymi i logicznymi.
Szkoła cyników Greccy cynicy Antystenes (założyciel szkoły cynickiej) (V-IV w. p.n.e.) Diogenes z Synopy (412 r. p.n.e. – 323 r. p.n.e.) (radykalista) Onezikritos z Astypalai (IV w. p.n.e.) (historyk podziwiający idee cynickie, bez praktyki) Filiskos z Eginy (IV w. p.n.e.) (uchodzi za autora tragedii przypisywanych Diogenesowi) Menander Cynik (uczeń Diogenesa) Hegazjasz z Synopy (uczeń Diogenesa) Monimos z Syrakuz (IV/III w. p.n.e.) (entuzjastyczny naśladowca Diogenesa i Kratesa) Krates z Teb – najwybitniejszy uczeń Diogenesa Hipparchia z Maronei – żona Kratesa Metrokles z Maronei (IV/III w. p.n.e.) – brat Hipparchii, szwagier Kratesa Trazyllos Cynik (znany jedynie z imienia) Menedemos Cynik (III w. p.n.e.) (uczeń Kolotesa z Lampsakos, epikurejczyka) Menippos z Gadary (III w. p.n.e.) Bion z Borystenes (IV/III w. p.n.e.) Kerkidas z Megalopolis (III w. p.n.e.) Teles z Megary (III w. p.n.e.) Meleagros z Gadary (II/I w.