Ludwika Orańska (niem. Wilhelmina Frederika Alexandrine Anna Louise; ur. 5 sierpnia 1828 w Hadze, zm. 30 marca 1871 w Sztokholmie) – królowa Szwecji i Norwegii w latach 1859–1871 jako żona Karola XV.
Od 1850 roku była żoną króla Szwecji i Norwegii, Karola XV, z którym miała dwoje dzieci – Luizę (1851–1926) i Karola Oskara (1852–1854).
Życiorys Była najstarszym dzieckiem księcia Niderlandów Fryderyka, drugiego syna króla Niderlandów, Wilhelma I i królowej Wilhelminy Pruskiej. Jej matką była księżna Ludwika, ósme dziecko Fryderyka Wilhelma, króla Prus i królowej Luizy. Ludwika miała dwóch młodszych braci, którzy zmarli we wczesnym dzieciństwie i młodszą siostrę – Wilhelminę Fryderykę Annę Elżbietę Marię (1841–1910).
Księżniczka Luiza wyszła za mąż 19 czerwca 1850 za następcę tronu Szwecji i Norwegii, księcia Karola. Jej mąż był synem króla szwedzkiego i norweskiego, Oskara I i jego żony Józefiny de Beauharnais-Bernadotte. Księżniczka Ludwika i książę Karol mieli dwoje dzieci: Luizę (1851–1926), królową Danii Karola Oskara (1852–1854), księcia Södermanland
Ludwika została królową Szwecji, kiedy jej teść zmarł 8 lipca 1859. Jej mąż został nowym królem jako Karol XV w Szwecji i Karol IV w Norwegii.