– japoński film fabularny z 1950 roku w reżyserii Akiry Kurosawy. Zapoczątkował międzynarodową popularność reżysera i przyczynił się do spopularyzowania na świecie kina japońskiego. Film opowiada o napadzie na samuraja i jego żonę, dokonanym przez rozbójnika Tajōmaru. Wydarzenie relacjonowane jest przez cztery osoby, z których każda przedstawia je zupełnie inaczej, a dotarcie do prawdy okazuje się niemożliwe.
Film oparty jest na dwóch opowiadaniach Ryūnosuke Akutagawy. Z pierwszego z nich, W gąszczu, Kurosawa zaczerpnął samą historię napadu, z drugiego Rashōmon, bramę miejską, która jest miejscem głównej akcji.
W 1951 film otrzymał główną nagrodę Złotego Lwa na 12. MFF w Wenecji, a w 1952 – Oscara specjalnego dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego.
Koncepcja filmu była inspiracją dla licznych produkcji. Na podstawie scenariusza oparto m.in. fabułę amerykańskiego filmu Prawda przeciw prawdzie (1964) Martina Ritta.
Fabuła Akcja filmu rozgrywa się w średniowiecznej Japonii. Dochodzi do dwóch aktów przemocy, które widzowie poznają z perspektywy osób w nich uczestniczących oraz naocznego świadka. Różne wersje popełnionego mordu i gwałtu prezentowane są tak, że nie wiadomo, kto jest sprawcą, a kto ofiarą, ani co jest prawdą.