Polskie tango przedwojenne – historia i kronika rozwoju tanga argentyńskiego w Polsce pomiędzy I a II wojną światową.
mały|Reklama przedstawienia „Targ na dziewczęta” z 1913 roku
Pierwsze tanga w Polsce Tango dotarło do Polski głównie dzięki nagraniom gramofonowym, ale również poprzez artykuły prasowe i film.
W 1913 Tygodnik Illustrowany donosił niezupełnie prawidłowo o początkach tanga Tango, Tygodnik Illustrowany, nr 51, 1913 i kontynuował
Reklamowano w Polsce gorsety Le Tango (w firmie A la Sirene, W. Antoszewicz, Erewańska 4) Istotną rolę we wprowadzeniu tanga w Polsce odegrał Edward Józef Kuryłło. Kuryłło interesował się nowoczesnym baletem i tańcem i wiele podróżował. Około roku 1913 najciekawsze i najoryginalniejsze pomysły pokazywał w Teatrze Nowości (operetka), którego dyrektorem był Ludwik ŚliwińskiJanina Pudełek, Warszawski balet w latach 1867-1915, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1981 (zdjęcie Kuryłły z 1905 roku).. Opracował choreografię wielu operetek i wprowadził na warszawską scenę najmodniejszy taniec w tamtym czasie – tango. Słownik Biograficzny Teatru Polskiego, Stanisław Dąbrowski, Instytut Sztuki, 1973, Polskie Wydawnictwo Naukowe, 905 stron.
Edward Kuryłło jest też na zdjęciu w pozie tangowej z Polą Negri w polskim wydaniu nut „Régina-Tango” (kompozycja Aimé Lachaume)