Jeśli ktoś preferuje oszczędzanie swoich pieniędzy, ale z różnych przyczyn nie może tego robić, nadal można go uznać za osobę o niskiej preferencji czasowej.
Jednym z czynników, który może określać preferencję czasową danej osoby jest jej wiek. Starszy człowiek może mieć niższą preferencję czasową (w porównaniu z tą, którą przejawiał w przeszłości), ze względu na wyższe zarobki i fakt, że miał więcej czasu na zdobycie dóbr trwałych (np. wyższego wykształcenia czy domu).
Oszczędności a preferencja czasowa Trwały wzrost konsumpcji jest możliwy tylko w warunkach zwiększającej się produktywności. Osiągnięcie większej produktywności wiąże się z kosztami – np. zmiany starych metod produkcji i konsumpcji. Aby te koszty pokryć, konieczne jest wcześniejsze zgromadzenie oszczędności. Oszczędności, na których wielkość wpływają preferencje czasowe uczestników rynku, odgrywają zatem kluczową rolę w procesie tworzenia kapitału.