jeden ołtarz do Kąkolewnicy, gdzie przerobiony został na dwa ołtarze boczne 1919 (lub później) – rozbiórka wzniesionej przed fasadą dzwonnicy bramowej w stylu rusko-bizantyjskim 1910 – zmiana formy wieżyczki sygnaturki 1915 – rekoncyliacja oraz powrót dwóch ołtarzy i części wyposażenia przechowywanego w kościele św. Anny po 1919 – utworzenie parafii wojskowej pod wezwaniem Krzyża Świętego 1940 – urządzenie przez Niemców w budynku kościoła składu amunicji, zniszczenie bramki przed kościołem 1944 – częściowe uszkodzenie budowli – zniszczone lub uszkodzone zostało wyposażenie z wyjątkiem ołtarza Matki Bożej, konfesjonału, obrazów i części figur z ołtarza głównego, przeniesionych do kościoła św. Anny 1944 – ponowny remont wnętrza 1946 – zawieszenie kutych neobarokowych kandelabrów i żyrandola 1950 – wykonanie nowej ambony przez Franciszka Maksymiuka 1950–1951 – budowa bramy z dwiema furtkami i żelazną kratą, która zamknęła od frontu ogrodzenie dziedzińca, według projektu architekta Eugeniusza Czyża i Lecha Niemojewskiego;