Objawy ARDS zwykle występuje po 3–7 dniach od wywołującego je czynnika, na przykład zranienia lub choroby. Najczęściej wykazywanymi symptomami są płytki oddech i zwiększenie częstości oddechu prowadzące do hipoksji. Do cech charakterystycznych należą: ostry przebieg niewydolność oddechowa niespowodowana niewydolnością serca lub nadmiarem płynu widoczne dwustronne nacieki na obrazie RTG płuc – niemogące być w pełni wyjaśnione przez wylewy, zapaść płuca lub płatu płuca, czy guzki ciśnienie zaklinowania < 18 mm Hg (mierzone aby wykluczyć niewydolność serca jako przyczynę) 200 mm Hg < PaO2:FiO2 < 300 mm Hg (łagodne ARDS); 100 mm Hg < PaO2:FiO2 < 200 mm Hg (umiarkowane); PaO2:FiO2 < 100 mm Hg (ciężkie) Im mniejszy stosunek PaO2:FiO2, tym mniej tlenu z wdychanego powietrza dostaje się do krwi, powodując hipoksję. U zdrowego człowieka wartość PaO2:FiO2 wynosi zwykle powyżej 450 mm Hg.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zespół ostrej niewydolności oddechowej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.