XX wieku społeczność LGBT zaczęła stosować słowo gay w odniesieniu do samej siebie, z pozytywną konotacją. Zdaniem filozofa Michela Foucaulta jest to wyraz „walki o nową świadomość, niezależną tożsamość i społeczne uznanie”Michael Foucault, Historia seksualności, PWN, Warszawa 2000, s. 45, ., natomiast Jeffrey Weeks, brytyjski historyk seksualności, twierdzi, że słowo „gej” to auto-etykietka tych, którzy pogodzili się ze swoją orientacją homoseksualną i nie obawiają się okazywać jej zewnętrznemu światuEwa Mazierska, Geje heterykom, heterycy gejom, Lewica.pl, dostęp 2008-09-03..
W języku polskim słowo gay zaczęło pojawiać się w piśmie w drugiej połowie lat 80. Spolszczeniu uległo w połowie lat 90., kiedy przybrało formę gej i stało się synonimem homoseksualistySłownik Języka Polskiego PWN: gej., zaś odpowiednikiem osoby homoseksualnej płci żeńskiej jest słowo „lesbijka”. W języku angielskim określenie gay odnosi się często również do homoseksualnych kobiet, stając się synonimem osoby homoseksualnej, niezależnie od płci. Podobne znaczenie ma przymiotnik „gejowski”, który bywa stosowany ogólnie w kontekście orientacji odmiennych od heteroseksualnej. Antonimem słowa „gej” jest przymiotnik straight używany do określenia osoby heteroseksualnej.