Torpedowce typu 1939 – niemiecka seria dużych torpedowców z okresu II wojny światowej, składająca się z 15 okrętów, nazywana też nieoficjalnie typem Elbing (Elbląg).

Historia rozwoju Niemiecka marynarka wojenna (Kriegsmarine) przed II wojną światową, oprócz budowy niszczycieli, rozwijała też w dalszym ciągu klasę torpedowców. Po skonstruowaniu dwóch zbliżonych serii niewielkich torpedowców ze słabym uzbrojeniem artyleryjskim typów 1935 i 1937, zaprojektowano całkiem nowy, powiększony typ 1939, zaklasyfikowany w Niemczech jako „torpedowiec floty” (Flottentorpedoboot). Dzięki znacznemu wzrostowi wielkości, miał on bardziej zrównoważone charakterystyki i był okrętem w pełni uniwersalnym. Jako jego podstawowe zadania przewidziano obronę większych okrętów przed okrętami podwodnymi, lotnictwem i kutrami torpedowymi, a także rozpoznanie i dozorowanie, przy czym obszarem działań miało być Morze Bałtyckie i Morze Północne. Przez swoje przeznaczenie, stosunkowo silne uzbrojenie i wielkość, okręty te w zasadzie odpowiadały małym niszczycielom.