Gmach Główny Muzeum Narodowego w Szczecinie – jedna z sześciu siedzib Muzeum Narodowego w Szczecinie, mieszcząca się na Wałach Chrobrego.
Historia thumb|left|Gmach Główny Muzeum Narodowego w Szczecinie (IV Europejska Noc Muzeów, 2009) O zabudowaniu Wałów Chrobrego (ówczesnych Hakenterrasse) zadecydowano w 1901. Gmach wybudowany w latach 1908–1911 według projektu Wilhelma Meyera-Schwartau. Pierwotnie znajdowało się tutaj Muzeum Miejskie, otwarte oficjalnie 23 czerwca 1913, mieszczące zbiory sztuki.
Wybudowany na planie litery E nawiązuje swoim stylem do modernizmu i secesji. Pomiędzy arkadami portyku fasady głównej – od strony Odry – znajdują się reliefy, przedstawiające cztery obiekty symbolizujące epoki kultury: piramidę Cheopsa (kultura egipska), Partenon (kultura grecko-rzymska), katedrę w Kolonii (kultura średniowieczna) oraz bazylikę św. Piotra (kultura renesansu włoskiego). Na ścianie południowej znajdują się kobiece postacie symbolizujące malarstwo, grafikę i rzeźbę. Powierzchnia wystawowa obiektu to 5563 m². Wysokość gmachu wraz z kopułą wynosi 54 m. Gmach nigdy nie został ukończony. Otwarcie pierwszej części – mniej więcej połowy założenia – w 1913 było jednocześnie końcem inwestycji. W następnym roku wybuchła I wojna światowa.