Zarząd klubu mądrze inwestował. Znaczącą darowiznę zamiast w nieruchomości ulokował w 1922 roku w akcjach. Składka członkowska wynosiła 300.000 Marek, ale z powodu inflacji stowarzyszenie zbankrutowało. Dodatkowo w Niedzielę Palmową 1942 spłonął hotel, w którym znajdowała się siedziba klubu, wraz z bogatym archiwum, biblioteką i przyborami do gry.
Nowy początek po 1945 roku W roku 1945 ilość członków LSV zmalała do około tuzina. Przewodniczącym klubu, a wkrótce Krajowego Związku Szachowego Szlezwiku-Holsztyna, został dr. Hans Steen. Udało mu się pozyskać nowych zawodników. Częściowo byli to zawodnicy powracający do swoich domów, częściowo rzuceni przez wojnę do Lubeki, jak np. Fricis Cinovskis, który osiągał sukcesy z pierwszą drużyną aż do lat 70. Niektórzy, młodzi wówczas zawodnicy jak honorowy członek klubu Fritz Longwitz, mistrz klubu z 1954 i 1992, są aktywni do dzisiaj.