Kościół Świętego Ducha (niem. Heiliggeistkirche) – późnogotycka świątynia ewangelicko-unijna znajdująca się w niemieckim mieście Heidelberg.
Historia Pierwsza wzmianka o kościele w Heidelbergu pod tym wezwaniem pochodzi z 1239 roku, była to budowla romańska. Około 1300 roku na jej miejscu wzniesiono wczesnogotycki kościół. Obecny kościół wzniósł w latach 1398–1441 król Ruprecht z Palatynatu. W 1518 odwiedził go Marcin Luter, a w 1546 odprawiono tu pierwsze nabożeństwo protestanckie. W 1557 roku elektor Otto Henryk wprowadził luteranizm w Palatynacie Reńskim i oficjalnie przekształcił świątynię w kościół ewangelicki, lecz już w 1559 roku budynek przeszedł w ręce kalwinistów wraz ze wstąpieniem na tron Fryderyka III Pobożnego. Wówczas świątynia pozbawiona została pierwotnego, bogatego wystroju.
W 1693 kościół został zniszczony przez wojska francuskie, podczas odbudowy w latach 1698–1700 świątynię przykryto dachem mansardowym. W 1706 budynek został przedzielony murem na dwie części i przekształcony w kościół symultaniczny. W 1709 roku wybudowano barokowy hełm wieży. Katolicy współużytkowali go do roku 1809, gdy siedzibę parafii przeniesiono do dawnego kościoła jezuitów. W 1874 prezbiterium przekazano Kościołowi Starokatolickiemu.