mały|Stare Miasto zaznaczone zostało kolorem żółtym, Nowe Miasto niebieskim mały|Widok na Stare Miasto z Kępy Bazarowej nocą mały|Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny Stare Miasto w Toruniu – najstarsza część Zespołu Staromiejskiego w Toruniu (pozostałe dwie to Nowe Miasto i zamek krzyżacki), ograniczona ulicami Fosa Staromiejska, pl. Teatralnym, ul. Podmurną i murami miejskimi od strony Wisły. Na Starym Mieście znajduje się większość najcenniejszych zabytków Torunia.
Historia wpisów
Pomnik historii – 16 września 1994Zarządzenie Prezydenta RP z dnia 8 września 1994 (). Lista światowego dziedzictwa UNESCO – 4 grudnia 1997
Historia Najstarsza część Starego Miasta została wytyczona w 1236 roku. Pierwotnie był to teren zbliżony do kształtu prostokąta. Był on zamknięty ulicami: św. Anny (ob. ul. Kopernika), Kurzą (ob. Żeglarską), Szeroką, Jęczmienną (ob. Łazienną), Przy Kościele św. Jana (ob. Kopernika). Główną ulicą była św. Anny. Układ urbanistyczny Starego Miasta różnił się od klasycznego schematu średniowiecznego miasta, z regularną siatką ulic i rynkiem w centrum. Zachowano jednak bliskość miejsca targowego i miejsca kultu. Stare Miasto rozwijało się w kierunku północno-zachodnim.