Przebieg misji Termin rozpoczęcia misji został określony luźno jako „początek XXI wieku”. Sonda miała zostać złożona na niskiej orbicie okołoziemskiej przez załogę Stacji Kosmicznej z modułów wysyłanych kolejno z Ziemi. Następnie za pomocą silnika rakietowego na paliwo chemiczne, miała zostać umieszczona na orbicie okołoziemskiej, a następnie okołosłonecznej, nachylonej pod kątem 61° do równika niebieskiego (deklinacja układu α Cen). Dopiero tam, z dala od Ziemi, miał zostać uruchomiony główny silnik sondy.
W trakcie kolejnych dziesięcioleci lotu sonda zbierałaby dane dotyczące ośrodka międzygwiezdnego. Po 71 latach statek rozpocząłby hamowanie, obracając się o 180° i ponownie uruchamiając silnik pulsacyjny. To pozwoliłoby na przelot w pobliżu gwiazdy Proxima Centauri po dalszych 20 latach, a następnie wejście na orbitę wokół Alfa Centauri B. Główna część misji zakładała badania obu centralnych gwiazd oraz wyznaczenie metodą paralaksy odległości do gwiazd w promieniu 1,2 Mpc od Słońca (czyli nie tylko w całej Drodze Mlecznej, ale też w galaktyce Andromedy).